با سلام به گرمی عشق و قشنگی زندگی...

به خودت میای می بینی دوست داشتن شده عشق...

لذت بخشه ولی ...

دیگه اتفاقات اطراف برات مهم نیست...

مسیر زندگیت عوض شده...

خودتو زندانی کردی...

حالا معلوم نیست زندانبان خوب از آب دربیاد یا بد...

خودتو رها کن...

میتونی همه رو دوست داشته باشی ولی عاشق کسی نباشی...

تا به همه ابعاد زندگی برسی ...

آزادانه زندگی کردن خیلی حال میده...

 

اول سلام که همه چیز غیر اون تکراری می شه...

بازم تکرار روز قبل...

عادت کردی ها...

 

مثل یه ماشین برنامه ریزی شده...

یا یه ماشین کوکی...

پس کی به آرزوهات می رسی...

پس پیشرفت جاش تو زندگیت کجاس...

یه خونه تکونی تو برنامه روزانت لازمه...

یه همت بلند میخواد...

تا یکنواختی مغزتو بشکنی...

می بینی که کارای قبلیت جزیی از برنامه روزانه توست نه همه اون...

---------------------------------------------------------------------------------------------

از زندگی : خیلی بده که آدم یه راهی رو با امید بره نا امید برگرده

 

 

 

سلامی به وسعت صفای دل

یه سر به وبلاگا  زدم...

همه از تنهایی میگن چرا!!؟

مگه چی شده...؟

کی میخوایم با هم باشیم...؟

اونقد برای هم کلاس نزاریم...

پس هیچوقت  لذت با هم بودن رو نمی بریم...

تنهایی را به با هم بودن ترجیح ندیم...

یه موقع به خودمون میایم که دیگه دیر شده....

 میری سر کمد...

اون گوشه افتاده...

بی صدای پر از خاطره...

اما الان تنهاست...

تو عصر دیجیتال...

اما عکسای اون یه چیز دیگس...

کلی ژس گرفته ای و تو حس رفته ای...

دوستای مدرسه و قدیمی...

 معلوم نیست کجا هستن...

ولی پیشت هستن همینجا تو آلبومت...

همین الان بهشون سر بزن...

                                                                تازگی 

سلام یه کلمه تکراریه قشنگه

...

فکرمونو از اون دنیایی که خودمون بی دلیل برای خودمون به وجود اووردیم...

بیاریم بالا...

چیزای کهنه رو بریزیم دور...

چیزای جدید می بینیم...

دنیای جدید...

تازه می بینیم چه دنیاهای دیگه ای هم هست...

چه کیفی می ده

امتحانش می ارزه...

فقط یه بار...

                                                                   فراموشی

سلامی به قشنگی فراموشی پدربزرگها  و مادربزرگها...

فراموشی با دو ديد...

گاه شيرين و بعضاً تلخ...

فراموش کردن بعضی موارد تمرکز را زياد می کند...

فراموش کردن بی معرفتيا و خاطرات بد...

هيچ موقع نمی خوايم تو دفتر خاطراتمون باشه...

ولی بعضی چيزا و بعضی کسارو نميشه فراموش کرد...

و گاه با خاطراتشون زندگی کرد...

 

و چه قشنگتر غوطه ور نشدن در خاطرات و حرکت بسوی فردا...

خدا نکنه اون روز بياد که خودمونو فراموش کنيم....